fot. www.gdansk.pl

W wieku 87 lat zmarł prof. Andrzej Zbierski, wieloletni dyrektor Centralnego Muzeum Morskiego w Gdańsku i zarazem honorowy obywatel miasta. Profesor zmarł po długiej chorobie.

fot. www.gdansk.pl
fot. www.gdansk.pl

O śmierci profesora poinformowała specjalistka ds. promocji Centralnego Muzeum Morskiego Anna Kowalczyk. Rzecznik prasowy prezydenta Gdańska Antoni Pawlak wyjaśnił, że archeolog zmarł w nocy z poniedziałku na wtorek po długiej chorobie.

Wywiad z profesorem Zbierskim przeprowadziła dziennikarka Gazety Kaszubskiej Milena Misztal. W opublikowanym na portalu tekście, profesor opowiadał o odkryciu grobu rodzinnego Jana Heweliusza.

Przeczytaj: Odkrycie grobu rodzinnego Heweliusza. Wywiad z prof. Andrzejem Zbierskim >>

Andrzej Zbierski urodził się 20 stycznia 1926 roku w Ostrowie Wielkopolskim. Był synem Dominika Zbierskiego, legionisty Piłsudskiego w I Brygadzie, senatora II RP rozstrzelanego przez gestapo.

Studia rozpoczął w latach 1945 – 1948 na Wydziale Mechanicznym Politechniki Łódzkiej. W roku 1953 uzyskał tytuł magistra archeologii, a rok później magistra historii na Uniwersytecie Łódzkim. W roku 1962 w Instytucie Historii Kultury Materialnej PAN obronił doktorat.

Był członkiem Szarych Szeregów AK. W latach 1945 – 1946 był łącznikiem I Komendy Konspiracyjnego Wojska Polskiego Warszyca. Skazany w 1946 r. po sfingowanym procesie, nie przyznał się do winy. Przesiedział ponad rok w aresztach UB i w więzieniu. Po wojnie współpracownik m.in. Aleksandra Kamińskiego i Tomasza Strzembosza, inicjator powołania po 1989 roku Związku Harcerstwa Rzeczpospolitej. Wiceprezes Okręgu Pomorskiego Światowego Związku Żołnierzy AK i członek Zarządu Oddziału Morskiego Stowarzyszenia Szarych Szeregów.

W latach 1950 – 1954 pracował jako asystent, później jako adiunkt w Kierownictwie Badań nad Początkami Państwa Polskiego. W latach 1955 – 1991 kierował badaniami archeologicznymi w Instytucie Archeologii i Etnologii PAN w Gdańsku, wcześniej w Instytucie Historii Kultury Materialnej. W latach 1991 – 2001 był dyrektorem Centralnego Muzeum Morskiego w Gdańsku. Udzielał się także jako profesor: w latach 1994 – 2003 w Instytucie Archeologii i Etnologii UMK w Toruniu, a także nauczyciel akademicki na uniwersytetach w Warszawie i Łodzi. Wykłady z pogranicza archeologii i historii prowadził również w Lublinie na KUL i UMCS, a za granicą w Berlinie, Bukareszcie, Jassach, Kolonii i Kopenhadze.

W ramach współpracy międzynarodowej muzeów prowadził wykłady w muzeach w Hamburgu, Paryżu, Kotce, Roskilde, Karlskronie, Petersburgu, Sasnitz, Londynie, Rydze, Lizbonie, Wilhelmshaven. Współpracował z Hansischer Arbeitsgemeinschaft i brał udział w konferencjach w Greifswaldzie, Rostocku, Neubrandenburgu i Muehlhausen.

Współpracował z docentem Nylenem, budowniczym repliki łodzi waregskiej z XI wieku, tym samym, który odbył rejs z Gotlandii, Wisłą przez Gdańsk, a następnie do Morza Czarnego. Z tych inspiracji zrodził się pomysł profesora Zbierskiego budowy repliki łodzi św. Wojciecha z 997 roku, która uświetniła uroczystości tysiąclecia Gdańska.

Szczególną rangę ma odkrycie i zbadanie grobu astronoma Jana Heweliusza i jego rodziny z lat 1657 – 1707 w kościele św. Katarzyny. W 1992 roku stwierdził, że masowy grób przy dawnym lotnisku na Zaspie kryje rozstrzelanych przez SS w październiku 1939 roku polskich pocztowców. W latach 1965 -1972 kierował budową siedziby Gdańskiego Towarzystwa Naukowego przy ul. Grodzkiej 12, zaś w latach 1991 – 1999 jako dyrektor kierował zakończeniem rozbudowy siedziby Centralnego Muzeum Morskiego w Gdańsku.

W latach 1966 – 1976 wiceprzewodniczący Sekcji Nauk Społecznych Komitetu Badań Morza PAN; 1976 – 2002 – członek Prezydium Rady Towarzystw Naukowych PAN. Od 2006 członek Komisji Archeologicznej Oddziału PAN w Poznaniu, członek International Council of Museums, od 1992 współpracował z UNESCO. Po wydarzeniach w sierpniu 1980 roku aktywny działacz Komisji Koordynacyjnej NSZZ „Solidarność” w PAN, współzałożyciel Klubu Myśli Politycznej im. Konstytucji 3 Maja. Wieloletni przyjaciel Lecha Bądkowskiego.

W 1987 r. podczas pamiętnej Mszy na gdańskiej Zaspie, wręczył Janowi Pawłowi II oprawioną w białą skórę „Historię Gdańska”. Andrzej Zbierski był radnym Miasta Gdańska w pierwszej kadencji, do roku 1994.

Laureat wielu nagród, m.in. Prezydenta Miasta Gdańska (1990, 2000), Jerzego Stankiewicza (2006). Otrzymał liczne odznaczenia m.in: Krzyż Komandorski z Gwiazdą, Krzyż Komandorski, Krzyż Kawalerski, Złoty Krzyż Zasługi, Srebrny Krzyż Zasługi z Mieczami, Krzyż Armii Krajowej (Londyn), Medal Wojska Polskiego (3-krotnie: Londyn), Medal „Pro Memoria”, „Gloria Artis”, Medal Mściwoja II, medal „Za zasługi dla Ziemi Gdańskiej” oraz medal „Za zasługi dla Gdańska”.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.